Biografie
Het project EUMETRIS begin in april
2003. Zanger/componist Hans Willemse stelde Bart
van Schoonhoven en Hans
Lamboo aan elkaar voor. Ze zijn hem daar
nog dankbaar voor. Maar wie zijn zij? |
|
(klik op foto) |
Hans Lamboo |
|
Hans
leerde ukelele spelen toen hij 4 jaar oud was. Hij was gek op
het spelen en zingen van hits op familiefeestjes. Toen hij 6
was leerden zijn vader en een oudere halfbroer hem gitaar spelen.
Nu, zoveel jaren later, is het zingen en spelen op feestjes nog
steeds zijn grote liefde.
In de jaren '60 speelde Hans in verschillende ‘beatbands',
zoals de schoolbands The Soft Boiled Eggs en Donald & the
Ducks, die hitsongs speelden van The Kinks, The Beatles , The
Searchers enzovoort. In 1966 kwam Hans in aanraking met de jazz,
leerde zichzelf banjo spelen en nam les in het arrangeren van
muziek voor jazzorkesten en combo's. Hij speelde sindsdien en
vele jazzcombo's en (dixieland-)bands door het gehele land. Hij
nam een aantal platen op, waaronder het veelgedraaide “Dallas”,
een liedje over de beroemde TV-serie.
Aan het eind van de jaren
'60 kreeg Hans een oud Philicorda-orgeltje, dat eens toebehoorde
aan Ramses Shaffy (die een nieuw had gekocht). Zo begon Hans
ook toetsen te spelen. Asl grote fan van muikale comedy in het
algemeen en Spike Jones in het bijzonder, vormde Hans een soortgelijke
band onder de naam Fritzz'MadBand, die in de jaren '80 in bijna
elk theater in het land en diverse keren op radio en TV te zien
en te horen was. Hans was de leider, arrangeur en voorman van
de band, die bekend verwierf met het spelen van de tunes in de
TV-show “Wordt Vervolgd” en als de enige band die de complete
soundtrack van een tekenfilm live op het toneel ten gehore bracht.
Maar
altijd bleef Hans popsongs schrijven en opnemen in zijn thuisstudio,
zingend en spelend op gitaar, basgitaar, keyboards en drums.
Hans schreef ook liedjes voor een kinderproject dat Popponië heette
en vele andere liedjes bedoeld voor kinderen.
|
|
| Bart van Schoonhoven |
(klik op foto) |
Bart
kan zich niet anders herinneren dan dat hij een heldere zangstem
bezit, oorspronkelijk uiteraard geoefend in een kerkkoor waar
hij, toen hij nog erg jong was, soms de sopraansolo's zong.
Toen
hij twaalf was raakte hij erg onder de indruk van een vriend
van een nicht, die het Beatles-nummer “All my loving” speelde
en zong op een feestje. Hij werd vooral getroffen door de sfeer
die dat creëerde. En hij wist: dat wil ik ook. Op zijn dertiende
blufte hij tegen een stel schoolvriendjes dat hij zou gaan optreden
op het schoolfeest – terwijl hij eigenlijk geen noot kon spelen
op welk instrument dan ook. Om aan zijn bluf te kunnen voldoen,
kocht hij een oude jazzgitaar oefende hij hard en voerde uiteindelijk
een ander Beatle-nummer “You've got to hide your love away” uit
voor een 600-koppig publiek.
Dat was het begin van vele optredens
in folk clubs en studentenfeestjes met veel andere nummers van
de Beatles, Bob Dylan, Barry McGuire, Ralph McTell en in toenemende
mate zelfgeschreven nummers.
Bart won vele prijzen op talentenjachten,
al dan niet samen met anderen.
In het begin van de jaren '70
nam Bart twee singles op met zijn groep Breeze, een paar jaar
later gevolgd door een album en twee hits: “Gipsy Woman” en “It's
Only A Matter Of Time”. In 1978 trad hij op als support-act tijdens
de tour van Don McLean door Nederland en België. Zo speelde
hij dus nu zelf in de grote concertzalen (waaronder Het Concertgebouw
en De Doelen) waar hij vroeger heenging om zijn favoriete artiesten
te zien.
Bekend om zijn vocale prestaties, deed Bart gast-optredens
op de platen van diverse artiesten, zoals The Surfers en de beroemde
Stars on 45. Aan het eind van de jaren '70 moest Bart noodgedwongen
stoppen met het muzikantenbestaan en een gewone baan aannemen.
Maar hij bleef altijd schrijven, spelen en opnemen – iets dat
door de digitale technologie steeds eenvoudiger werd. Maar hij
miste de samenwerking met andere muzikanten om zijn muziek op
een hoger peil te brengen.
|
|
|
| EUMETRIS |
(klik op foto) |
Na
hun eerste ontmoeting was er een periode waarin ze elkaars
ideeën en opnamen leerden kennen. Het was al snel
duidelijk dat Hans en Bart elkaars werk bijzonder waardeerden.
Hans koos enkele nummers van Bart uit – en andersom. Met
hun verbeelding en talenten beïnvloedden ze elkaars
materiaal en brachten het naar een ander, nieuw bestaansniveau.
Met zowel respect als liefde voor elkaars werk kwamen ze
in een creatief proces terecht, naast hun drukke dagelijkse
leven. Songs werden uitgekozen, gearrangeerd, opnieuw gearrangeerd,
uitgevoerd en opgenomen, en soms dit alles weer helemaal
overnieuw, thuis of in de Apogee Studio in Alphen aan den
Rijn, waar alle songs werden gemixed en gemastered door
hun goede vriend René van Hugten. Twee en een half
jaar na hun eerste ontmoeting, resulteerde dit in hun eerste
album, 412nd. |
|
|
|
|
